طراحی مدلی جهت انتخاب تأمین‌کننده و تخصیص منابع با بهره‌گیری از الگوریتم بهینه‌سازی ازدحام ذرات

برون‌سپاری فرایندی است که در سال‌های اخیر توجهی خاص به آن شده است. اگرچه برون‌سپاری مزایای زیادی دارد، ولی شرکت‌های استفاده‌کننده از این فرایند، زنجیره تأمین خود را پیچیده کرده و مدیریت آن را مشکل‌تر می‌سازند. در این چندساله، شرکت‌های بزرگ و حتی شرکت‌های کوچک، به دلایل زیادی به برون‌سپاری بخشی از تولید، فرایند و … پرداخته و این موضوع روزبه‌روز در حال افزایش و گسترش هست تا آنجا که برخی از شرکت‌ها در تصمیم‌گیری کلان و استراتژیک خود به این موضوع توجه دارند که مهم‌ترین عامل آن، توانایی در پاسخگویی مؤثر به محیط در فعالیت‌های مختلف بوده است. یکی از مسائل اساسی در خلال اجرای فرایند برون‌سپاری که صاحبان سرمایه و مدیران کارخانه با آن مواجه هستند؛ این است که به تعیین تأمین‌کننده مناسب و میزان بهینه سفارش قابل تخصیص بپردازد. در این پژوهش ابتدا بر اساس مستندات و مطالعات انجام‌شده، شاخص‌های دخیل در انتخاب تأمین‌کننده استخراج و به کمک پرسشنامه و بهره‌گیری از نظرات گروهی از متخصصان امر، شاخص‌ها و معیارهای مؤثر تعیین گردیده و آنگاه با به‌کارگیری از روش ANPوزن شاخص‌ها مشخص گردیده و درنهایت با بهره‌گیری از وزن‌ها در تابع هدف و برخی محدودیت‌های موجود در واقعیت از قبیل تعیین محدودیت بودجه و … مسئله انتخاب تأمین‌کننده و تخصیص سفارش به‌صورت یک مدل برنامه‌ریزی خطی ارائه شد. پس از تشکیل مدل برنامه‌ریزی خطی مذکور با اطلاعات کسب‌شده از شرکت الکتروفن با بهره‌گیری از الگوریتم بهینه‌سازی ازدحام ذرات مدل حل‌شده است. درنهایت بهترین تأمین‌کننده انتخاب و میزان تخصیص سفارش به هرکدام مشخص گردید.

واژگان کلیدی: انتخاب تأمین‌کننده، تخصیص سفارش، الگوریتم بهینه‌سازی ازدحام ذرات.